Actueel Archief

Lammie Post-Oostenbrink

voor De trein van vier over twaalf van Conny Palmkvist (Kluitman)

Anders dan veel vertalers beperk jij je niet tot een soort boek: naast kinderboeken vertaalde je ook fictie, non-fictie en zelfs poëzie. Hoe kies je de boeken die je wil vertalen? Zijn er voor jou criteria waar alle projecten aan moeten voldoen?
Ik zit in de luxe positie: redacteuren komen bij mij. Meestal eerst met de vraag of ik een boek wil beoordelen en als het boek dan wordt aangekocht krijg ik vaak de vraag of ik het ook wil vertalen. Dat zijn boeken die ik heb aanbevolen, dus als mijn schema het toelaat zeg ik ja. De belangrijkste criteria voor mij: zou ik dit boek ook lezen als ik het niet hoefde te vertalen en zou ik het aanbevelen aan anderen? In het begin van mijn carrière accepteerde ik wel eens een project omdat ik het werk nodig had (ook als ik het boek niet zo leuk vond), maar inmiddels heb ik alleen maar leuke vertalingen en moet ik zelfs projecten weigeren. Gelukkig zijn er genoeg collega’s bij wie zo’n boek dan kwijt kan. Collega blij, redacteur blij en ik ook.

Wat was de grootste (vertaal)uitdaging van dit project?
De grootste uitdaging was het overbrengen van de sfeer van het boek. Het verdriet van Nicolaus, maar ook zijn boosheid en schuldgevoel. Nicolaus was soms best nuchter, of zakelijk/afstandelijk en hij vertelt ook best laconiek over zo’n ellendige situatie. Zijn stem moest in het Nederlands net zo klinken als in het Zweeds. Dat was mijn voornaamste missie. 

Ben je graag in contact met de auteur of werk je liever alleen? (En hoe was dat voor dit boek?)
Ik neem altijd contact op met de auteur, want er zijn altijd dingen die ik toch éven moet navragen. Soms omdat ik bang ben dat ik iets niet goed heb begrepen (de dubbelcheck), andere keren omdat ik iets heb gevonden wat niet klopt. Dan vraag ik of ik dat mag veranderen. Dat is gelukkig nooit een probleem, sterker nog veel auteurs zeggen dat vertalers de beste lezers zijn, want wij zien álles (dat valt wel mee hoor!). Voor dit boek was dat niet anders: mijn vragen aan Conny waren voornamelijk dubbelcheck-kwesties. Conny heeft uitgebreid antwoord gegeven en ook geschreven dat ik gewoon dingen mocht aanpassen als de Nederlandse versie dan beter klopte. Een ontzettende blijk van vertrouwen waaraan ik veel steun heb gehad!