Roetsj!     87-89

De cyclus van de vertaler*

Janne Van Beek

In het beste geval zit je in je schommelstoel te breien met het negenennegentigste deel van Heated Rivalry in je oren of werk je je in een strandstoel met een aperol spritz in de hand door Eindeloos vertier wanneer er een voorstel van een uitgever binnenkomt, want er zijn gevallen gerapporteerd van vertalers die vakantie vieren, maar de kans is veel groter dat je al tot over je oren in het werk zit wanneer je likkebaardend op het mailtje klikt en een tijgersprong naar de bijlage maakt. Je hebt welgeteld anderhalve seconde om te beslissen, dus je scheert in vogelvlucht door de brontekst, stelt een overdreven optimistische planning op en maakt een weloverwogen afweging: levert deze opdracht me genoeg poen, pret, prestige op om me er de komende maanden obsessief mee bezig te houden?

Je begint, al dan niet bij het begin. Alle begin is moeilijk, luidt het, en vertalen is op die platitude geen uitzondering. Met je zintuigen op scherp cirkel je om de tekst heen, savoureert haar bijzonderheden, schudt de personages vorsend de hand. Zin per zin openbaart zich de omvang van je opdracht, maar je optimisme is groot, de deadline veraf.