Aan de nagedachtenis van W. Bronzwaer    32

De redactie

Abstract: Herpublicatie van G.M. Hopkins Sonnet 65 in de vertaling van hoogleraar Algemene literatuurwetensschap, vertaler, criticus en lezer W. Bronzwaer, die kort voor het ter perse gaan van dit Filter-nummer, waaraan hij zelf ook een bijdrage had zullen leveren, overleed.

 

In 1984 publiceerde W. Bronzwaer, onlangs veel te vroeg overleden, een keuze uit de poëzie van Gerald Manley Hopkins. Niettegenstaande andere vertalingen en studies geldt deze bundel uit de door Bronzwaer opgezette Tweetalige Reeks van uitgeverij Ambo in veel opzichten als voorbeeldig en baanbrekend. Er staan prachtige vertalingen in, onder meer van de hand van Leo Vroman, en uit de indringende commentaren en toelichtingen spreekt de liefde van een fameus homme-de-lettres voor de literatuur en de verdieping door literatuur. De bundel bevat ook een paar vertalingen van Wim Bronzwaer zelf. Hij heeft er zijn ziel in bewaard. Filter herpubliceert er hier een om de meester via Hopkins te gedenken (sonnet 65).

Geen ergst, er is geen. Vlijmender vlijmend dan smart
Zullen scheuten, aan scheuten geschoold, wilder wringen.
Trooster, waar, waar zijn Uw vertroostingen?
Maria, moeder van ons, waar biedt bijstand Uw hart?
Mijn kermen kromt zich als kudden; bukt zich benard
In wereldpijn, oerwee; doet een eeuwenoud aambeeld zingen ‒
Dan verzwakt, dan verstomt. Schreeuwde, furie: ‘Geen aarzelingen!
Kort mag ik treffen ‒ daarom tref ik hard.’
Ode geest, geest kent gebergte; klif, rotsenhang,
Bodemloos, steil, ongevademd. Slechts wie daar hing
Weet hoe zeer. En ons korte dulden is bang
Om die laagte te peilen of diepte. Hier! Leniging
In het oog van een wervelstorm, stakker: levenslang
Eindigt in dood en geen dag die de slaap ooit ontging.

Gerald Manley Hopkins, Gedichten. Keuze uit zijn poëzie met vertalingen en commentaren samengesteld door W. Bronzwaer. Baarn: Ambo, 1984, p. 145.

Lees meer over: