Volg ons op facebook
Controverses tussen schrijvers komen regelmatig voor in de Nederlandse literatuur. Jeroen Brouwers, Hugo Brandt Corstius, Rudy Kousbroek en Willem Frederik Hermans zijn bekende namen van auteurs die menige pennenstrijd hebben geleverd. Onlangs kwam mij een geval ter ore dat misschien niet zo bekend is: een controverse tussen Willem M. Roggeman en Rein Bloem. Steen des aanstoots was een verhaal van Jan Siebelink uit 1987. Het had meteen mijn aandacht, want er zat een (Frans) vertaalaspect aan – als vertaler Frans-Nederlands moest ik daar meer van weten.
Toen Jan Siebelink nog geen bestsellerauteur was, publiceerde hij in Hollands Maandblad (januari 1987) een verhaal genaamd ‘Wijk Bellestein’. Het gaat over een Turks meisje van 21 jaar dat doelloos rondloopt in een grauwe nieuwbouwwijk in Ede. Ze blijkt geen gelukkige thuissituatie te hebben. Als ze richting huis gaat, wordt ze verkracht in de kelder van haar eigen flat door leden van een motorbende. Een dramatisch verhaal.
Dan, kort na verschijning, gebeurt er iets opmerkelijks: de Vlaamse auteur en literatuurcriticus Roggeman beschuldigt Siebelink van plagiaat. Hij beweert dat Siebelink het verhaal voor 90 procent heeft ontleend aan de novelle ‘Ariane’ van de Franse auteur J.M.G. Le Clézio (uit La ronde et autres faits divers, 1982). Maar was het wel plagiaat? Of eerder ‘een stijloefening, een spel van werkelijkheid en verbeelding’, zoals Siebelink zich verweerde? Ik probeer het uit te zoeken.