Viermaal Umami    31-37

Heleen Oomen

Laia Jufresa (Mexico, 1983) is een auteur die tussen talen in leeft. Ze groeide op in een nationaal park in Veracruz en bracht haar middelbareschooltijd door in Parijs, waar ze in het Frans haar eerste schrijfateliers bezocht. Na haar studiejaren in Mexico-Stad woonde ze in Buenos Aires, Madison, Madrid en Keulen. Ze trouwde met een Amerikaan.

Ook haar debuutroman Umami (2015) reist inmiddels de wereld over. Vertalingen – uit het Spaans, over de Japanse titel later meer – verschenen in het Frans, Engels en Italiaans en komen dit jaar uit in nog vier andere talen, waaronder het Nederlands. Tijdens het maken van mijn Nederlandse vertaling stond de auteur steeds voor me klaar om de brontekst waar nodig toe te lichten. Eén ding kon ze uiteraard niet: meedenken in de doeltaal. Bij de totstandkoming van de Engelse en Franse vertaling bestond die mogelijkheid wel en in het Engels werd daarvan uitgebreid gebruikgemaakt: Jufresa dacht en schreef mee in de doeltaal en redigeerde het manuscript. De Franse vertaalster liet daarentegen vooraf weten geen contact te willen met de auteur tot de vertaling af was. Die heel verschillende houding van de Franse vertaalster Margot Nguyen Béraud en de Engelse vertaalster Sophie Hughes interesseert me. Waarom zou je als vertaler wel of juist niet willen samenwerken met de auteur? Beïnvloedt de mate van betrokkenheid van de schrijver de vertaalkeuzes? Ik legde de verschillende Umami’s naast elkaar en ging op zoek naar de sporen van de auteur.

Lees verder in de papieren Filter