Het vertaaljaar 2016 – een inleiding    17-32

Ton Naaijkens

Al schrijvende zal ik gaandeweg weer verrast worden door het jaar dat zich onder mijn handen aftekent – een particulier jaar, de plaatjes die je het liefst bewaart, de smaken die je na wilt proeven, de gebeurtenis die zo bepalend was. Zo was het dus niet, het is alleen gebleken zo te zijn. Ik heb de zolder waar ik werk drastisch omgebouwd en zo leeg mogelijk gemaakt – ik zie dat als een metafoor, want het komt overeen met de gemoedstoestand benodigd om een stuk als dit te schrijven. Onbevooroordeeld zou ik willen schrijven, onvooringenomen. Ik zou nu ik het zeg ook onbevangen willen zíjn. Haalbaar is dat van geen kanten.

Lees verder in de papieren Filter