Hoe moet je Chinese poëzie vertalen?    25-31

Xujun Eberlein
Vertaling: Nathalie Tabury

De bekende hedendaagse Chinese dichter Han Dong zei in een interview met zijn Engelse vertaalster: ‘Als je gedichten de vertaling in een andere taal niet overleven, waarom zou de vertaler dan trouw moeten blijven aan het origineel? Als die gedichten in een andere taal tot hun recht kunnen komen, waarom zou je je er dan druk over maken dat ze van het origineel afwijken?’

Han Dong wordt beschouwd als de meest typerende dichter van de Derde Generatie in de Volksrepubliek China. Hieronder wordt dieper ingegaan op zijn gedichten, maar in het interview sprak hij als een dichter wiens werk wordt vertaald, niet als een lezer die zijn poëzie in vertaling wil lezen. De vraag dringt zich echter op waarom ik als lezer een vertaling zou willen lezen die van het origineel afwijkt. Kan ik niet beter oorspronkelijke poëzie in de doeltaal lezen in plaats van een gebrekkige vertaling?

Waardoor zich een andere vraag opdringt: waarom lezen we überhaupt vertaalde poëzie? Als een specifieke manier van denken en uitdrukking, een verschillend beeld- en woordgebruik, functioneren als dragers van verschillende culturen en werkelijkheden en de elementen zijn die zowel de vertaler als de lezer verleiden, wat kan een vertaling dan bereiken? In poëzie staat de taal met al haar nuances op de eerste plaats. We hechten niet alleen belang aan de betekenis van een gedicht; we hechten evenveel, misschien zelfs meer, belang aan de ongebruikelijke, verrassende manier waarop gedachten en observaties worden uitgedrukt. Bij poëzievertaling is de vorm een deel van de inhoud. In het licht hiervan is het zinvol om in een vertaling zowel de vorm als de betekenis van het oorspronkelijke gedicht zo veel mogelijk te behouden.

Lees verder in de papieren Filter