Vertaalwetenschap en de geschiedenis van het politieke denken    41-48

Erik de Bom

Artikel geschreven naar aanleiding van Martin J. Burke & Melvin Richter (eds.), Why Concepts Matter. Translating Social and Political Thought. Leiden/ Boston: Brill, 2012.

De geschiedenis van het politieke denken heeft zelf een lange geschiedenis. Een interessant voorbeeld is het tweede boek van Aristoteles’ Politica, waarin hij de ideeën van sommigen van zijn voorgangers met betrekking tot de ideale staat op de korrel neemt. Vooral Plato – wiens ideeën niet altijd even accuraat worden weergegeven – moet het hier ontgelden. Als een apart, interdisciplinair vak heeft de geschiedenis van het politieke denken een grote impuls gekregen in de jaren zestig van de vorige eeuw onder invloed van het werk van John Pocock en Quentin Skinner. Zij waren de pleitbezorgers van de zogenaamde contextualistische aanpak: ze plaatsten de ‘grote’ politieke werken evengoed als de ‘kleine’ in een ruimer web van uitspraken door andere auteurs om te achterhalen wat die teksten precies déden. Het laatste werkwoord is van belang. Pocock, Skinner en hun volgelingen – vaak aangeduid onder de verzamelnaam ‘Cambridge School’, hoewel hun methoden onderling nogal verschillen – willen in kaart brengen wat die teksten teweeg brachten, hoe ze ingrepen in de werkelijkheid.

Justus Lipsius

Lees verder in de papieren Filter