Hoe Joyce terugkeerde in Ulysses    7-12

Mijn ervaringen, om maar wat te noemen, in Ulixes

Onno Kosters

‘Er wordt momenteel gewerkt in een doodlopende steeg en niemand lijkt te beseffen dat het vijf voor twaalf is,’ las ik een keer in de Volkskrant. De zin deed me meteen denken aan ‘Eumaeus’, episode 16 uit Ulysses. Het is de episode waarin het proza om een lang verhaal kort te maken van het beste slecht geschreven kaliber Engels dat net doet of het aan alle regelen der kunst voldoet, is, maar ondertussen. Ho maar.

De oudste van de twee
Voor andere voorbeelden van door verhaspelde clichés en andere euvels verkrakkemikkigd Nederlands kunt u terecht bij de dagbladjournalistiek en op internet (en niet alleen op door Google-translate ‘vertaalde’ websites). Maar u kunt ook naar Vertalië, het land waar Erik Bindervoet en Robbert-Jan Henkes de afgelopen jaren nogal wat vertalingen situeerden die een onnatuurlijk Nederlands, het zogenaamd Vertaliaans, bezigden: een taal die net doet of hij aan alle regelen der kunst voldoet, maar ondertussen… Bij het vertalen van ‘Eumaeus’ kregen Bindervoet en Henkes, tot hun niet geringe vreugde waarschijnlijk, de kans zélf Vertaliaans van de allerhoogste orde te creëren: het Vertaliaans van het meesterlijk onbeholpen Engels van Joyce. 

Schandaal Ulixes

Lees verder in de papieren Filter