Het schandaal van Ulixes    31-33

Paul Claes

O crassum ingenium! Suspicor fuisse Batavum.

Wat een plompe geest! Dat moet een Hollander wezen.

Erasmus, Colloquia

 

De nieuwe Joycevertaling is een drievoudig schandaal.

Eerste schandaal: twee amateurs proberen de moeilijkste roman uit de wereldliteratuur te vertalen en produceren een potpourri van krankzinnige vertaalflaters, ridicule registerfouten en melige mopjes. Geen wonder bij heren die de Beatlessong ‘Why don’t we do it on the road’ ooit hebben weergegeven als ‘Ik wil je neuken in de kont’.

Tweede schandaal: ze slagen erin het prul te publiceren in de prestigieuze Perpetuareeks, terwijl er al twee leesbare vertalingen van dit modernistische meesterwerk bestaan.

Derde schandaal: Hollandse en Vlaamse recensenten hebben nauwelijks kritiek op dit monument van onvermogen. Kranten spreken over ‘prijzenswaardige bravoure’ (NRC Handelsblad), ‘een prachtboek’ (De Morgen) en ‘een uitstekende nieuwe vertaling, zwierig en vol panache’ (Standaard der Letteren).

Beide vertalers bazuinen al jaren rond dat de bestaande vertalingen geen recht doen aan Joyce. Uit hun eigen vertaling in het Polderlands blijkt dat ze Ulysses beschouwen als een opeenstapeling van rariteiten, terwijl die roman in feite grotendeels in idiomatisch Engels is geschreven.

Lees verder in de papieren Filter