Runen raden    35-42

Johan Nowé

Vikingen of Noormannen hebben, sinds ze omstreeks de negende tot elfde eeuw voor het voetlicht van de geschiedenis traden, een kwalijke faam. Heel vaak worden ze in de historische bronnen uit die tijd als graaigrage rovers en bandieten, of als genadeloze krijgers en veroveraars afgeschilderd. Die berichtgeving stamt immers veelal van hun tegenstanders of slachtoffers. Heden ten dage dringt echter steeds meer het besef door dat die negatieve voorstelling op zijn minst eenzijdig en daarom onjuist is. De Noormannen zelf waren gedurende het grootste deel van hun leven noeste boeren met vaak een opvallende zin voor schoonheid. ‘Viking’ was een erende bijnaam waarmee ze zich graag tooiden wanneer ze eropuit trokken om in den vreemde heldhaftige avonturen te beleven en eer en rijke buit te vergaren. Om het gangbare beeld van de Vikingen te nuanceren en te corrigeren moeten we daarom beslist ook bij henzelf te rade gaan. Want hoewel de Vikingen geen dikke folianten hebben neergepend, hebben zij ons niettemin heel wat directe informatie over hun leven en werken, hun denken en doen nagelaten. Die mededelingen kerfden ze in runentekens op stenen monumenten, die nog steeds her en der in het Scandinavische landschap aan te treffen zijn. Willen we de Viking echt leren kennen, dan moeten we vooral die informatiebronnen uit de eerste hand aanboren, wat het doel was van mijn boek De Vikingen achterna. Wat de runen ons vertellen (Nowé 2009). Hieronder wil ik in kort bestek ingaan op de duidings- en vertaaloperatie die een dergelijke vertaalonderneming behelst.

Runen

Lees verder in de papieren Filter